Jak co roku 21 marca rozpocznie się kalendarzowa wiosna. Dzień przed, w momencie równonocy wiosennej (gdy słońce przejdzie punkt Barana) rozpocznie się wiosna astronomiczna, w czasie której dzień wydłuża się a noc staje się coraz krótsza. Okres ten trwa aż do przesilania letniego. Wyznacznikiem wiosny jest także wzrost temperatury. Wiosna termiczna jest okresem roku, w którym średnie dobowe temperatury powietrza wahają się pomiędzy 5 a 15°C.
   Poza wiosną kalendarzową, astronomiczną i klimatyczną, mamy też wiosnę fenologiczną, której trwanie określa się na podstawie zjawisk zachodzących w przyrodzie ożywionej, takich jak kwitnienie określonych gatunków roślin, czy powroty ptaków z zimowisk. Zjawiska te określamy mianem zwiastunów wiosny.
Wśród roślin najbardziej rozpoznawalnymi i znanymi zwiastunami wiosny są śnieżyca wiosenna, śnieżyczka przebiśnieg i krokus wiosenny. Kwitną one gdy tylko się ociepli, a na powierzchni ziemi zalega jeszcze śnieg.


Tymczasem w lasach pierwszymi oznakami wiosny są dwie rośliny. Jedną z nich jest niebiesko - fioletowa przylaszczka pospolita. Kwiat przylaszczki kwitnie zaledwie tydzień, jednak cała roślina potrafi przetrwać aż 100 lat. Drugą rośliną, zwiastującą wiosnę, jest kwitnący na różowo krzew - wawrzynek wilczełyko, u którego kwiaty pojawiają się przed wypuszczeniem liści. Chociaż wawrzynek jest piękny, to jednak również toksyczny, nie należy go dotykać, a tym bardziej jeść, ponieważ może spowodować silną reakcję alergiczną.
   Jeszcze wcześniej niż rośliny o zbliżającej się wiośnie przypominają nam ptaki powracające ze swoich zimowisk.
   Już na przełomie lutego i marca do Polski wracają skowronki. Są to niewielkie ptaki barwy ziemistoszarej, ściśle związane z krajobrazem rolniczym. Najłatwiej zauważyć je można podczas wykonywania swoich pieśni zawieszone nad polami i łąkami. Bardzo charakterystyczne dla skowronków jest to, że rzadko śpiewają znajdując się na ziemi. Zazwyczaj swoje trele rozpoczynają 20 metrów nad ziemią. Ptak ten jest fenomenem energetycznym - śpiewa w locie na wdechu i wydechu, wykonując od 10-12 uderzeń na sekundę.
   Jednym z pierwszych zwiastunów wiosny jest żuraw. Powroty tego majestatycznego ptaka można zaobserwować już od połowy lutego. W tym czasie na niebie można zobaczyć lecące w kluczach żurawie, oznajmujące swój powrót charakterystycznym, trąbiącym głosem (tzw. klangor - dźwięk słyszy się jako głębokie „grus grus” - taka też jest nazwa łacińska żurawia). Swój charakterystyczny trąbiący i donośny głos, żurawie zawdzięczają specyficznej budowie mostka i tchawicy. Podobnie jak w instrumentach dętych tchawica zapętla się i dźwięk ulega wzmocnieniu jak w puszce rezonansowej.
   Zaraz za żurawiami do kraju wracają bociany białe, które pojawiają się już w drugiej połowie marca. Bociany po przybyciu na swoje stare terytoria, muszą sprawdzić, czy wciąż są tam warunki do żerowania i czy ich gniazda nie są zajęte. Przystępują one do remontu lub odbudowy swojego starego gniazd, z tego powodu ich siedlisko może osiągnąć masę nawet tony. Często po powrocie nie czekają jednak na swojego dawnego partnera. Jeśli ten zjawi się zbyt późno, w gnieździe może już nie być dla niego miejsca.
   Gdy już wiosna rozgości się na dobre w kwietniu do kraju wracają jaskółki. Ich przylot zwiastuje wiosenne ocieplenie. W Polsce gniazdują trzy gatunki jaskółek: dymówka, oknówka oraz brzegówka. Dawniej na podstawie ich zachowania przewidywano pogodę. Według ludowych mądrości: gdy jaskółki nisko latają to znaczy, że będzie padało. Wynika to z tego, że jaskółki odżywiają się owadami chwytanymi w locie. Podczas ciepłej i słonecznej pogody owady wynoszone są przez prądy powietrzne w górę, natomiast gdy zbliża się deszcz, zmiana ciśnienia i wilgotne powietrze powoduje, że owady nie mogą unieść cię wysoko i latają nisko nad ziemią. Żerujące jaskółki podążając za owadami w słoneczne dni wznoszą się wysoko, natomiast gdy zbliża się deszcz nurkują w kierunku ziemi.
   W połowie kwietnia i maja, gdy wiosna jest już w pełni można obserwować powrót jerzyków. Ptaki te niemal całe życie spędzają w locie. W powietrzu zdobywa pożywienie, które stanowią owady, pije, zbiera materiał na gniazdo, a także śpi, szybując z wiatrem na dużych wysokościach. Pierwotnie jerzyki gniazdowały w skałach i lasach, obecnie częściej można spotkać je w dużych miastach, gdzie chętnie na miejsce swoich gniazd wybierają szczeliny w ścianach bloków mieszkalnych z wielkiej płyty budowanych w latach 60. i 70. XX wieku.
   Okres wiosny sprzyja obserwacji przyrody, dlatego korzystając z dobrej pogody warto wybrać się na spacer do lasu, na łąkę lub nad rzekę. Parki krajobrazowe, z uwagi na różnorodność siedlisk to doskonałe miejsca do obserwowania budzącej się do życia przyrody.

Fot. 02.jpg Fot. 03.jpg Fot. 04.jpg

Fot. 05.jpg Fot. 06.jpg Fot. 07.jpg

Fot. 08.jpg Fot. 09.jpg Fot. 10.jpg