Jak co roku 21 marca rozpocznie się kalendarzowa wiosna. Dzień przed, w momencie równonocy wiosennej (gdy słońce przejdzie punkt Barana) rozpocznie się wiosna astronomiczna, w czasie której dzień wydłuża się a noc staje się coraz krótsza. Okres ten trwa aż do przesilania letniego. Wyznacznikiem wiosny jest także wzrost temperatury. Wiosna termiczna jest okresem roku, w którym średnie dobowe temperatury powietrza wahają się pomiędzy 5 a 15°C.
   Poza wiosną kalendarzową, astronomiczną i klimatyczną, mamy też wiosnę fenologiczną, której trwanie określa się na podstawie zjawisk zachodzących w przyrodzie ożywionej, takich jak kwitnienie określonych gatunków roślin, czy powroty ptaków z zimowisk. Zjawiska te określamy mianem zwiastunów wiosny.
Wśród roślin najbardziej rozpoznawalnymi i znanymi zwiastunami wiosny są śnieżyca wiosenna, śnieżyczka przebiśnieg i krokus wiosenny. Kwitną one gdy tylko się ociepli, a na powierzchni ziemi zalega jeszcze śnieg.


Tymczasem w lasach pierwszymi oznakami wiosny są dwie rośliny. Jedną z nich jest niebiesko - fioletowa przylaszczka pospolita. Kwiat przylaszczki kwitnie zaledwie tydzień, jednak cała roślina potrafi przetrwać aż 100 lat. Drugą rośliną, zwiastującą wiosnę, jest kwitnący na różowo krzew - wawrzynek wilczełyko, u którego kwiaty pojawiają się przed wypuszczeniem liści. Chociaż wawrzynek jest piękny, to jednak również toksyczny, nie należy go dotykać, a tym bardziej jeść, ponieważ może spowodować silną reakcję alergiczną.
   Jeszcze wcześniej niż rośliny o zbliżającej się wiośnie przypominają nam ptaki powracające ze swoich zimowisk.
   Już na przełomie lutego i marca do Polski wracają skowronki. Są to niewielkie ptaki barwy ziemistoszarej, ściśle związane z krajobrazem rolniczym. Najłatwiej zauważyć je można podczas wykonywania swoich pieśni zawieszone nad polami i łąkami. Bardzo charakterystyczne dla skowronków jest to, że rzadko śpiewają znajdując się na ziemi. Zazwyczaj swoje trele rozpoczynają 20 metrów nad ziemią. Ptak ten jest fenomenem energetycznym - śpiewa w locie na wdechu i wydechu, wykonując od 10-12 uderzeń na sekundę.
   Jednym z pierwszych zwiastunów wiosny jest żuraw. Powroty tego majestatycznego ptaka można zaobserwować już od połowy lutego. W tym czasie na niebie można zobaczyć lecące w kluczach żurawie, oznajmujące swój powrót charakterystycznym, trąbiącym głosem (tzw. klangor - dźwięk słyszy się jako głębokie „grus grus” - taka też jest nazwa łacińska żurawia). Swój charakterystyczny trąbiący i donośny głos, żurawie zawdzięczają specyficznej budowie mostka i tchawicy. Podobnie jak w instrumentach dętych tchawica zapętla się i dźwięk ulega wzmocnieniu jak w puszce rezonansowej.
   Zaraz za żurawiami do kraju wracają bociany białe, które pojawiają się już w drugiej połowie marca. Bociany po przybyciu na swoje stare terytoria, muszą sprawdzić, czy wciąż są tam warunki do żerowania i czy ich gniazda nie są zajęte. Przystępują one do remontu lub odbudowy swojego starego gniazd, z tego powodu ich siedlisko może osiągnąć masę nawet tony. Często po powrocie nie czekają jednak na swojego dawnego partnera. Jeśli ten zjawi się zbyt późno, w gnieździe może już nie być dla niego miejsca.
   Gdy już wiosna rozgości się na dobre w kwietniu do kraju wracają jaskółki. Ich przylot zwiastuje wiosenne ocieplenie. W Polsce gniazdują trzy gatunki jaskółek: dymówka, oknówka oraz brzegówka. Dawniej na podstawie ich zachowania przewidywano pogodę. Według ludowych mądrości: gdy jaskółki nisko latają to znaczy, że będzie padało. Wynika to z tego, że jaskółki odżywiają się owadami chwytanymi w locie. Podczas ciepłej i słonecznej pogody owady wynoszone są przez prądy powietrzne w górę, natomiast gdy zbliża się deszcz, zmiana ciśnienia i wilgotne powietrze powoduje, że owady nie mogą unieść cię wysoko i latają nisko nad ziemią. Żerujące jaskółki podążając za owadami w słoneczne dni wznoszą się wysoko, natomiast gdy zbliża się deszcz nurkują w kierunku ziemi.
   W połowie kwietnia i maja, gdy wiosna jest już w pełni można obserwować powrót jerzyków. Ptaki te niemal całe życie spędzają w locie. W powietrzu zdobywa pożywienie, które stanowią owady, pije, zbiera materiał na gniazdo, a także śpi, szybując z wiatrem na dużych wysokościach. Pierwotnie jerzyki gniazdowały w skałach i lasach, obecnie częściej można spotkać je w dużych miastach, gdzie chętnie na miejsce swoich gniazd wybierają szczeliny w ścianach bloków mieszkalnych z wielkiej płyty budowanych w latach 60. i 70. XX wieku.
   Okres wiosny sprzyja obserwacji przyrody, dlatego korzystając z dobrej pogody warto wybrać się na spacer do lasu, na łąkę lub nad rzekę. Parki krajobrazowe, z uwagi na różnorodność siedlisk to doskonałe miejsca do obserwowania budzącej się do życia przyrody.